ابدومینوپلاستی (تومی تاک) از تکنیکهای جراحی مختلف متناسب با میزان شلی شکم، وضعیت پوست و وضعیت عضلات شکم بیمار استفاده میکند و هدف آن بهبود کانتور شکم و بازگرداندن سفتی است. رویکردهای رایج عبارتند از: ابدومینوپلاستی کامل، مینی{1}}ابدومینوپلاستی، و طرحهای درمانی جامع که سایر تکنیکهای کانتورینگ بدن را ترکیب میکند. روش خاص توسط جراح بر اساس شرایط فرد انتخاب می شود.
ابدومینوپلاستی کامل برای بیمارانی که شلی قابل توجه پوست شکم، افتادگی زیاد یا جدا شدن عضلات راست شکم دارند مناسب است. این روش معمولاً شامل برداشتن پوست و چربی اضافی شکم و در عین حال ترمیم عضلات شل شکم میشود که در نتیجه شکمی صافتر و محکمتر و خط کمر و کانتور شکم بهبود مییابد.
مینی ابدومینوپلاستی در درجه اول برای بیمارانی که شلی آنها در قسمت پایین شکم متمرکز است و مشکلات پوستی نسبتاً خفیفی دارند توصیه می شود. در مقایسه با ابدومینوپلاستی کامل، دامنه اصلاح محدودتر است. این بر روی بافت اضافی در قسمت تحتانی شکم تمرکز دارد و برای بهبود افتادگی و بیرون زدگی موضعی موثر است.
بسته به توزیع چربی بیمار و اهداف کانتورینگ بدن، ابدومینوپلاستی همچنین میتواند با روشهایی مانند لیپوساکشن ترکیب شود تا نتیجهای جامع داشته باشد. با برداشتن چربی اضافی موضعی و بهینهسازی نسبتهای-کمر به-شکم، این روش یک خط هماهنگتر بین شکم و بقیه بدن ایجاد میکند. رویکرد جراحی خاص توسط یک جراح واجد شرایط و پس از ارزیابی جامع از وضعیت فیزیکی بیمار، نتایج مورد نظر و ملاحظات ایمنی تعیین می شود.